كوهستان

ترانه ای از عباس کمندی ( گول گوله و ه ختی سه یرانه )

lawansaqez — Thu, 07 Jan 2010 17:01:18 GMT

ترانه ای دلنشین و زیبا از هنرمند و نویسنده فرهیخته استاد عباس کمندی

عکس : کردستان ( اورامانات )

توضیح : به دلیل کم کردن حجم فایل موسیقی کیفیت مقداری کاهش یافته است .

۲۷.۴

کامنت یکی که مثل من جانور نیست !!!!

lawansaqez — Wed, 06 Jan 2010 18:10:05 GMT

بعد از مدتهای بسیار یکی که به قول خودش مثل من جانور نیست این کامنت رو گذاشت و برای ما جای بسی شگفتی و خوشحالی گشت . از این رو کامنتش را در ملا عام قرار می دهیم تا همگان بدانند دوستان چقدر محبت دارند و ...

صبحدم مرغ چمن با گل نوخواسته گفت
ناز کم کن که درین باغ بسی چون تو شکفت
گل بخندید که از راست نرنجیم ولی
هیچ عاشق سخن سخت به معشوق نگفت

البته معمولا یه سری بد و بیراه هم میگوید اما ما سانسور کردیم چون همین قسمت بدرد ما می خورد و باقی همه نه برای من است

ما مخلصیم همین !

۲۷.۴

بهشتیان شمایید !!!

lawansaqez — Mon, 04 Jan 2010 12:54:18 GMT

هرگاه از زیبایی حرف می زنم ، هرگاه به ظرافت ، به لطافت و به آرامش می اندیشم نا خودآگاه به طبیعت فکر میکنم به مردمانی که با زیبایی ها و لطافتهای بهاری انس گرفته اند ….

طبیعت ما را پرورش می دهد به ما می اموزد و زندگی می بخشد . گاهی در این فکرم که مردمان سرزمین ما چرا نمی خواهند زیبایی های زندگی را درک کنند براستی آیا فقط برای من و امثال من زیباست ؟

به عشایری فکر می کنم که خانه هایشان بر دوش است و در کوهستانها سالهای سال بوده اند و هستند و شاید خواهند بود . همواره این سوال در ذهنم ، من را به فکر کردن وادار میکند که آیا اینان راز شگفتی طبیعت را فهمیده اند یا ازروی عادتی قدیمی است ؟

آیا لذت رایحه های گلها را به همان اندازه که زیباست فهمیده اند ؟ از آن صدای خروش برفاب ها به وجد می آیند ؟ با نوای گوش نواز کبکها سرمست می شوند ؟ و از شیطنت بچه سنجابها به اوج لذت می رسند ؟ بلند پروازی عقابها را در اوج کوهستانها را چگونه می پندارند ؟ اگر نه این است پس چرا سالیان دراز در کمرکش کوهستانهای صعب العبور مانده اند و ….

من بسیار سرمستم اما هر بار کوهستان را رها می کنم و به این زندگی ماشینی برمی گردم اما گویی آنان که از من سرمست ترند …

آنها راز سلامتی و طراوت را به درستی فهمیده اند ؛ انسانهایی که پاکی درونی خود را حفظ نموده اند و از زندگی پاکشان سرمستند ! « این سرمستی گوارای وجودشان ! »

روی سخنم با اهل دلانی بود که همچون من در حسرت این زندگی پاک هستند و دریافته اند زیبایی های نهفته در طبیعت را .

کوه دالانپر ( تیرماه ۱۳۸۸ )

کوه قندیل ( مرداد ماه ۱۳۸۸ )

۲۷.۴

منطقه حفاظت شده شعار تبلیغاتی برای مسئولین !

lawansaqez — Mon, 04 Jan 2010 07:38:18 GMT

در حالی که مسئولین از تبدیل منطقه تالاب زریبار مریوان و کوهستان های کوسالان و شاهو در کردستان و کرمانشاه به ترتیب به پناهگاه حیات وحش و مناطق حفاظت شده خبر می دهد در متن ابلاغیه به دستگاههای اجرایی کشور جملات وقیحانه ای بکار برده شده که اصل منطقه حفاظت شده را زیر سوال می برد !

در خبری که توسط یکی از مسئولین ( معاون اول رئیس جمهور محبوب !!!!) جناب رحیمی در 7/10/1388 به دستگاههای اجرایی ابلاغ شده اعلام گردیده است که :

((انجام ماموريت‌هاي محوله نيروهاي مسلح ( تعقیب و انهدام دشمن و تیر اندازی به انها ) و تداوم مطالعات و تکميل اکتشافات توسط سازمان زمين شناسي و اکتشافات معدني کشور، ادامه عمليات اکتشاف و بهره‌برداري از ذخاير شناسايي شده و محدوده هاي معدني فعلي و تداوم اجراي طرحهاي سدسازي و آبرساني در منطقه حفاظت شده کوسالان و شاهو همچنان مجاز است.))

و همچنین در جایی اشاره می شود که:

((وزارت راه و ترابري بر بستر و حريم کليه راههاي موجود، در دست مطالعه و مورد نياز آينده به علاوه حريم موضوع ماده (5) قانون اصلاح قانون ايمني راهها و راه آهن – مصوب 1379- مالکيت خواهد داشت. اين وزارتخانه مجاز است در صورت ضرورت نسبت به ترميم و نگهداري و توسعه و احداث راههاي مورد نياز با رعايت ماده (105) قانون برنامه سوم، تنفيذي درماده (71) قانون برنامه چهارم اقدام نمايد.))

در متن بالا بیش از ۴ مورد وجود دارد که اصل منطقه حفاظت شده را زیر سوال می برد حال این سوال را از مسئولین دارم تعریف آنها از منطقه حفاظت شده چیست ؟

منبع خبر اعلام شده : پايگاه اطلاع رساني دولت و جام جم آنلاین

27.4

در زمستان به پرنده ها غذا ندهید!

lawansaqez — Sun, 03 Jan 2010 10:02:18 GMT

فکرش را بکنید، ‌کاری به سادگی غذا دادن به پرنده‌ها ‌می‌تواند سرنوشت بیولوژیک آن‌ها را عوض کند و حتی باعث به وجود آمدن گونه‌های تازه‌ای از این موجودات بشود.

بهنوش خرم‌روز: چکاوک‌های سرسیاه اروپای مرکزی که زمستان را در لانه‌های تغذیه پرندگان انگلستان می‌گذرانند، نسبت به آن‌هائی که به اسپانیا مهاجرت می‌کنند،‌ سیر تکاملی متفاوتی دارند. این پرندگان هنوز کاملا به دو گونه تقسیم نشده‌اند،‌ اما این اتفاق در جریان است.

به گزارش وایرد، مارتین شافر،‌ زیست‌شناس تکاملی دانشگاه فرایبورگ می‌گوید:‌ «این امر،‌ نوعی جداسازی تولیدمثل است که اولین گام برای ایجاد یک گونه خواهد بود». مسیر مهاجرت چکاوک‌های سرسیاه، ‌به طور ژنتیکی تعیین می‌شود و جمعیتی از این پرندگان که مورد مطالعه شافر بوده‌اند، در تاریخچه زندگی خود، زمستان‌ها را در اسپانیا می‌گذراندند. آن‌هایی که به سمت شمال پرواز می‌کردند، نمی‌توانستند در زمین‌های یخ‌زده و بی‌حاصل غذایی پیدا کنند و نابود می‌شدند. اما در نیم‌قرن اخیر،‌ مردم انگلیس غذای زیادی را برای پرنده‌ها بیرون از خانه‌هایشان می‌گذرانند و به این ترتیب،‌ پرنده‌هایی که به انگلیس می‌روند، خیلی بیشتر از آن‌هایی که به شمال مهاجرت می‌کنند،‌ شانس زنده ماندن دارند.

در حال حاضر حدود 30 درصد از چکاوک‌های سرسیاه جنوب آلمان و اتریش به انگلستان مهاجرت می‌کنند و بدین ترتیب 580 کیلومتر از مهاجرت 1600 کیلومتری قدیمی‌شان کم‌تر پرواز می‌کنند. این دسته از پرندگان،‌ چون مسافت کم‌تری برای طی کردن دارند،‌ در تابستان زودتر به خانه می‌رسند و می‌توانند در همان اوایل جنگل جای خوبی برای زندگی پیدا کنند. همه این مسائل باعث می‌شوند احتمال این که پرنده‌ای که به انگلیس مهاجرت کرده، با پرنده‌ای مانند خودش،‌ که آن هم به انگلیس مهاجرت کرده باشد،‌ بیشتر شود، ‌تا این که با یکی از اقوام سنتی خود ارتباط برقرار کنند که راه طولانی اسپانیا را هنوز طی می‌کنند.

با این دسته‌بندی،‌ تفاوت‌های ظریف آشکار می‌شوند. پرنده‌هایی که به انگلیس می‌روند،‌ بال‌های گردتری دارند که قدرت پرواز طولانی را فدای قابلیت‌های حرکتی و مانور بیشتر می‌کند. به علاوه حالا که دیگر به منقارهای پهن برای خوردن زیتون‌های مدیترانه‌ای در فصل زمستان نیازی ندارند،‌ منقارهایشان باریک‌تر می‌شود و برای خوردن حشرات تابستانی مناسب‌تر می‌گردد. علاوه‌ بر این‌ها،‌ آن‌ها قدری هم تیره‌تر شده اند.

البته شافر شک دارد که آدم‌ها آن‌قدر به غذا دادن به پرنده‌ها ادامه بدهند که گونه جدیدی به وجود بیاید، ‌اما خب، غیرممکن هم نیست. در حال حاضر شافر منتظر است جوجه‌های دورگه از والدینی که به دو دسته متفاوت تعلق دارند به دنیا بیایند،‌ این جوجه‌ها زمستان را در جنوب غربی فرانسه خواهند بود. اگر این جوجه‌ها نتوانند زنده بمانند، ‌به این معناست که این دو دسته چکاوک‌ها خیلی بیش از آن چه ما الان خیال می‌کنیم از هم فاصله گرفته‌اند و تفاوت‌های ظریف فعلی، نشانگر این هستند که گونه تازه‌ای چکاوک به وجود آمده که نزدیک‌ترین خویشاوند چکاوک‌های سرسیاه قدیمی است.

به هر حال، ‌اگر هم این اتفاق افتاده باشد،‌ همیشه مانند نمونه‌هایی که داروین مثال می‌زد، دو دسته شدن موجودات بر اثر کوه یا دریا، باعث ایجاد گونه تازه‌ای می‌شد،‌ در حالی که این بار به قول شافر، ‌انسان‌های خیلی خیلی مهربان، ‌دارند گونه تازه‌ای به وجود می‌آورند.

منبع: خبر آنلاین

................................

پی نوشت:

البته فراموش نکنیم که ما در ایران زندگی می کنیم و این پرندگان اگر بتوانند شانس بیاورند و غذاهایشان توسط انسانها نابود نشود و امید به زندگیشان اندکی افزایش یابد که باید 100 بار کلاهشان را هوا کنند !

مطمئنا سخاوت مندی ایرانی ها هیچگاه باعث به وجود آمدن گونه ای جدید نخواهد شد ! پس دوستان زیاد نگران نباشند و اگر خورشید از آن طرف در آمد و رحمی به حال جانداران دیگر کردید هیچ اشکالی ندارد که به دیگر جانداران غذا بدهید .

۲۷.۴

قسمت آخر گزارش اورست مسیر شمالی

lawansaqez — Sun, 03 Jan 2010 08:15:18 GMT

بخش ششم این گزارش مربوط به لیست اقلام مورد استفاده در برنامه است و همچنین پاره از توضیحات ضروری پیرامون صعود است .

در نهایت از نیمای عزیز به خاطر ارائه گزارش تشکر می کنم و آرزوی موفقیت بیش از پیش دارم برای این جوان شایسته ...

قسمت اول گزارش اورست مسیر شمالی ( نیما یزدی پور )

قسمت دوم گزارش اورست مسیر شمالی ( نیما یزدی پور )

قسمت سوم گزارش اورست مسیر شمالی ( نیما یزدی پور )

قسمت چهارم گزارش اورست مسیر شمالی ( نیما یزدی پور )

قسمت پنجم گزارش اورست مسیر شمالی ( نیما یزدی پور )

قسمت ششم گزارش اورست مسیر شمالی ( نیما یزدی پور )

۲۷.۴

تو ای پری کجایی؟ ( یاد ها و خاطره ها)

lawansaqez — Fri, 01 Jan 2010 17:16:30 GMT

خواننده : حسين قوامي(فاخته)
آهنگساز: مهندس امير همايون خرّم
دستگاه: همایون
شاعر: هوشنگ ابتهاج

شبـی کـه آواز نـی تــو شنیـدم چــو آهـوی تشنـه پـی تـو دویـدم
دوان دوان تا لب چشمه رسیدم نشـانـه‌ای از نــی و نغمـه نـدیـدم
توای پــری کجایی؟ که رخ نمی‌نمایی
از آن بهشت پنهـان دری نمی‌گشایی

مـن همه جــا ، پی تـو گشته‌ام از مــه و مهــر ، نشـان گــرفتـه‌ام
بـــوی تــــو را ، ز گـل شنیـده‌ام دامـــن گـــل ، از آن گــرفتـه‌ام
توای پــری کجایی؟ که رخ نمی‌نمایی
از آن بهشت پنهـان دری نمی‌گشایی

دل مــن ، سـرگشتــة تــوسـت نفســـم ، آغشتـــة تـــوســت
بـه بـاغ رؤیـاهـا ، چـوگلت بـویـم در آب و آئینـه ، چـو مـهــت جـویم
توای پــری کجایی؟
در این شب یلدا ، ز پی‌ات پـویم بـه خواب و بیداری ، سخنت گویم
توای پــری کجایی؟

مــه و ستـاره درد مـن می‌داننـد که همچـو من پـی تـو سرگردانند
شبـی کنــار چشمـه پیـدا شــو میـان اشـک مـن چــو گـل وا شــو
توای پــری کجایی؟ که رخ نمی‌نمایی
از آن بهشت پنهـان دری نمی‌گشایی

۲۷.۴

پرواز در سرزمین مادریم

lawansaqez — Thu, 31 Dec 2009 06:05:18 GMT

هان

معشوقه چه می خواهی ؟

نقاب از رخ بگشا

دلبری می کنی ؟

آری شنیده ام ...

از ناز و نیاز ها بسیار شنیده ام

تو نیز ناز می کنی !

می دانم ...

همسفر باش با سرزمین ترانه ها و کوهستانهای سرزمینم ( ادامه عکسها )

عكس ها : هيوا داخواه

۲۷.۴

ازت ممنونم جمهوری اسلامی

lawansaqez — Mon, 28 Dec 2009 17:37:18 GMT

خیلی وقت بود اشک شوق را به چشمان خود ندیده بودم تو بودی که اشک شوق را به چشمانم آوردی !

سالهاست از ته دل نخندیده بودم تو بودی باعث لبخندهای پیوسته ام ، امروز می خندم و این از برکات وجود توست ، امروز معنی دمکراسی را بیش از تمام ملل جهان می دانم ، امروز معنی جمهوری را به همان زیبایی که در کتابهاست دریافته ام ، امروز دین را دریافته ام ، معنی اسلامیت را فهمیده ام ، امروز پس از سالهای سال عاشورا را جور دیگر دیدم و محرم را ، امروز برای 22 بهمن لحظه شماری میکنم ، برای چهارشنبه سوری ، برای روز ملی شدن صنعت نفت ،برای نوروز ، برای سالروز وفات امام خمینی ، برای 13 آبانی دیگر ، برای روز قدسی دیگر ، برای روز جمهوری اسلامی ، برای هرانچه که تو یادمان دادی بی تابم ...

اگر تو نبودی من هنوز که هنوز است اسلام را نمی شناختم اگر تو نبودی هنوز که هنوز است فلسفه ی امام زمان را به درستی نمی دانستم اگر تو نبودی ولایت فقیه را نمی شناختم ازت ممنونم رهبرا

برای هرانچه که تو اموختی و همین آموزه هایت سرمایه های زندگیم است و امروز تو لبخند را بر لب ایرانیان آوردی ...

همه را تو به من آموختی اما من نیز به تو چیزی می اموزم و آنهم چرخ تاریخ است که این مردم به حرکت وا می دارند و تو نیز یاد بگیر این را از یکی از جان فدایانت

شادمان باش برای چه نگرانی ؟

ما همه شادمانیم

ترانه زیبای دایه دایه ( لری )

lawansaqez — Thu, 24 Dec 2009 19:21:18 GMT

دایه دایه مشهور ترین ترانه لری است که در مقام « سه پا » خوانده و اجرا می گردد.

کلمه «دایه» در لری میان کوه و بالاگریوه (بخش وسیعی از میان کوه لرستان که شامل ایل های میر ، پاپی و دریکوند می باشند شامل طوایفی چون : بهاروند، کرد علی وند ، نجف وند ، کریف وند ، زینی وند، شلووند جودکی و ساکی اند) به معنی « مادر » می باشد و چون سر بیت و برگشت و ترجیع این ترانه حماسی با این نام است لذا در لرستان این مقام موسیقی نیز به نام « مقام حماسی دایه دایه » مشهور شده است .

در جنگ اول جهانی (سال های ۱۹۱۶ تا ۱۹۱۸ میلادی یا ۱۲۹۵ تا ۱۲۹۷ خورشیدی) که روسها بعنوان متحد انگلیس وارد ایران شده بودند ، در منطقه لرستان تا بروجرد و بخش هایی از غرب کشورمان پیش آمدند . گفته می شود روزی یکی از افسران روسی در بروجرد به یکی از زنان رهگذر که از کوچه ای گذر می کرده ، قصد بی حرمتی داشته است که اهالی لر شهر به دفاع از زن همشهری خود برخاسته و مانع از اجرای این عمل شنیع می شوند . پخش این خبر در لرستان در بین سران ایل ها و طوایف پیش کوه و پشت کوه سبب تحریک افکار عمومی الوار جهت هم پیمانی با یکدیگر با هدف بیرون راندن روسها از منطقه لرستان می شود و لرها موفق می شوند در نبرد و درگیری های مختلف قوای روسیه را تا قزوین مجبور به عقب نشینی نمایند. در درگیری مردم لرستان با روسها طوایفی از بیرانوند ، بالا گریوه و سگوند حضور فعال داشته اند .

در بخشی از ترانه دایه دایه ، آنجا که می گوید « نازی تو سی بکو جومه ورته » منظور از نازی خانم نازی بیرانوند مادر فاضل اسد خان از زنان متهور لرستان است که هر دو فرزندش از مردان شجاع منطقه بوده اند . برخی نیز منظور از نازی خانم را منتسب به دختر حاج عالی خان سگوند و همسر علی مردان فیلی می دانند و معتقدند ترجیع بند « دایه دایه وقت جنگه » از دهه ۴۰ به بعد به جای این بیت بکار رفته است که « علی مه خون علی مه خون ا خدا مردم دی زندون » و منظور از «مه خو» همان محمد خان فیلی فرزند علی مردان خان والی بوده که جهت جنگ و نبرد و آوردن غنایم به بدرآویی در خاک ایلام می رود و در آنجا اختلاف و درگیری با همراهانش که از بستگانش بودند منجر به قتل محمد خان فیلی فرزند علی مردان خان والی می گردد .

متن لری

ترجمه

د قلا کرده و در شمشير و دسش

چی طلا برق ميزنه لقوم اسوش

دايه دايه وقت جنگه

قطار که بالا سرم پرش د شنگه

زين برگم بونيت و او ماديونم

خورم بورتو سی هاليونم

دايه دايه وقت جنگه

وقت دوسی وا تفنگه

نال نال برنويا چنی قشنگه

سنگران برمنت لشم در آريت

بورتم سی دالکم بونگمه وراريت

نازی تو سی بکو جومه ورته

دور کردن دو قورسو شير نرته

دايه دايه وقت جنگه

قطار که بالای سرم پرش د شنگه

قلايا نه بگرديت چينه و چينه

لشکمه ور داريت کافر نيينه

کاغذی ره بکنيد و او دخترونم

بعدخوم شی نکنن و او دشمنونم

برارونم خيلين هزار هزارن

سی تقاص خينه مه سر ور ميارن

از قلعه بيرون آمده و شمشير بدستش

چون طلا برق ميزنه لگام اسبش

مادر مادرم وقت جنگه

قطار(جا گلوله) بالای سرم پر از فشنگه

زين و برگم را به اون ماديونم ببنديد

خبرم را برای دايی هايم ببريد

ای مادر ای مادر وقت جنگه

وقت دوستی با تفنگه

ناله تفنگ های برنو چقدر قشنگه

سنگرها را خراب و جنازه ام را در بياريد

ببريد برای مادرم تا فريادم را بر آريد

نازی تو سياه کن جامه تنت را

در گورستان به خاک کردند شير نرت را

مادر مادر وقت جنگه

قطار بالای سرم پر از فشنگه

قلعه ها را ديوار به ديوار بگرديد

جنازه ام را برداريد تا کافری آن را نبيند

نامه ای بفرستيد برای دخترانم

تا بعداز من شوهر نکنند به دشمنانم

برادرانم خيلی اند هزار هزار

برای تقاص خونم برخواهند خاست

۲۷.۴